Enes
@Watertriple
Beni yalnız bırakın
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Yaşar Kemal'in deyisiyle Türk edebiyatınin muhteşem bir eseri. 2. Meşrutiyet öncesi İstanbul efkar-i umumiyesini ve halkın ve saray ahalisin yaşantı biçimini mukemmelen anlatmış yazar. Aslında Bugünümüze dahi ışık tutmakta.
Şark - garb çatışması, Dindarlık-dunyevilik mulahazalari, musiki, mutlakiyet-mesrutiyet yönetimi gibi çok ciddi konuları okuyucuyu hic yormadan bir romana giydirebilmek ancak böyle büyük bir yazarın marifetiyle olabilirdi.
Eseri sadeleştirme yapılmamış haliyle okudum ve dili beni adeta mest etti. Belki ağır gelebilir ama lütfen bu dile hakim olalım ve bu güzelim kelimeleri kaybetmeyelim. Yoksa günümüz Türkçesi ile okuyunca muhtemelen eserin tüm sihri gidecekmiş gibi hissediyorum.
Ondan hiç hoşlanmıyordum ve onu asla affetmeyecektim. Ancak yaptığı şey için kendisini tamamen haklı bulduğunu da gördüm. Her şey karmakarışık ve umarsızdı; Tom ve Daisy son derece umarsızdı, çevrelerindeki her şeyi ve her varlığı darmadağın ediyor, sonra ise çekilip paralarına ya da umursamazlıklarına, ya da onları bir arada tutan her ne ise ona sığınarak, kendi pisliklerini temizleme işini başkalarına bırakıyorlardı.
Uzaktan birinin ‘Yağmur değen ölüler kutsanmıştır,’ diye mırıldandığını duydum; baykuş gözlüklü adam cesur bir sesle “Amin!” diye seslendi. Kalabalıktan ayrılıp, sırılsıklam arabalara koşarken, baykuş gözlüklü yanıma geldi. “Eve gelemedim” dedi. “Aslına bakarsanız kimse gelemedi.” “Hadi canım!” dedi şaşkın şaşkın, “Ah Tanrım, yüzlercesi o evden çıkmazdı.’’ Tekrar gözlüklerini çıkartıp sildi, bu defa hem içini, hem dışını. “Zavallı hergele!” dedi.
Reklam