Hiçbir şey değişmedi, ama yine de her şey başka bir biçimde var olup gidiyor. Anlatamıyorum. Bulantıya benziyor bu, ama aynı zamanda onun tam tersi. Sonunda başımdan bir serüven geçiyor, kendimi sorguya çekince, kendimin kendim olmaklığımın ve burada bulunmaklığımın başımdan geçtiğini görüyorum. Geceyi yarıp geçen ben’im. Bir roman kahramanı gibi mutluyum.
Reklam
Beklenen geç geliyor, geldiği sırada insan başka yerlerde oluyor. O yüzden beni hemen anlamalısın.. çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz. Ben yaşarken anlaşılmaya mecburum.
Öbür dünya beni pek az alâkadar eder. Sen ilkönce bu dünyayı enkaz haline getir de, ondan sonra isterse öteki meydan çıksın. Benim sevinçlerim bu topraktan fışkırıyor ve ıstırabımı bu güneş aydınlatıyor. Bir gün gelip de ben bunlardan ayrılacak olursam, o zaman ne isterse ve ne olabilirse olsun..
10/10
Beğendi
Zweig'ın bir kadının iç yaşamını, hislerini -karşı cins olmasına rağmen- bire-bir aktarabilmesi dahası hissetirebilmesi kitabın en can alıcı noktası..
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,3bin okunma