Mysteron

Mysteron
@WickedGame
Feed your head sinefil.com/mysteron
Lao-Tze şöyle demiştir. "Gerçek benliğin ölümsüz olduğunu bilmemek, büyük bir hata halinde kalmak ve bunun yüzünden birçok felaket yaşamaktır. Bilin ki, insanın incelikli ve ruhsal olan ve kendisinin göğe giden kısmı olan bir kısmı vardır; et, kemik ve bedenle ilgili olan kısım toprağa aittir; dünyevi olan yeryüzüne- göksel olan göğe aittir. Yasa böyledir."
Sayfa 16 - Ratio
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
KIŞIN YAZILMIŞ MADRIGAL Diplerinde derin denizin, gecesinde uzun listelerin bir at gibi koşup geçer, senin sessiz sessiz adın. Al beni sırtına, ah, sığınağım ol benim, görün bana aynanda, apansız, üstünde yalnız gececil pencerenin, filizlenip ardındaki karanlıktan. Çiçeği tatlı, eksiksiz ışığın, öpüşlerinin ağzını getir çağrıma, ayrılıklardan yaman, kararlı, ince ağzını. Kalır ama upuzun koşuda, unutuştan unutuşa, benimle raylar, çığlığı yağmurun: ne korursa karanlık gece. Karşıla beni ipliksi akşamda, uğraşırken o alacakaranlıkta giysi dolabıyla, atarken yüreği gökte rüzgârla dolu bir yıldızın. Getir yokluğunu ta derinlerime, ağırlığınca, örterek gözlerimi, kesip geçsin beni varlığın, paramparça olmuş sansın yüreğim.
Sayfa 36 - Can
Şiir
Öylesine hızlı, öylesine canlı, ama kıpırtısız olan her şey, kendi içinde çılgın bir makara gibi, şu motorlu tekerlekler, kısaca. Varolup kuru ilmekler gibi dikiş yerlerinde ağacın, sessizce, çepeçevre, bütün dallar karıştırmış sanki kuyruklarını. Ama nereden, nereye, hangi kıyıda? Değişmeyen, belirsiz bir kuşatma, öyle sessiz, leylaklar gibi manastırı çepeçevre saran, gelişi gibi ya da ölümün diline öküzün tökezleyen, sakınıp düşmekten, ötmeye çalışan boynuzlarıyla. Bu yüzden, kıpırtısızlıkta, durup, kavramak; o zaman, sonsuz bir kanat çırpışı gibi, yukarıda, ölü arılar, sayılar gibi, ah, soluk yüreğimin kucaklayamadığı şey, kalabalıklarda, güçlükle dökülen gözyaşlarında, ve çabaları insanın, ezinç; apansız ortaya çıkan kara işler buz gibi, uçsuz düzensizlik, okyanusal, şarkı söyleyip giren bana, bir kılıçla sanki, arasında savunmasızların.
Sayfa 25 - Can
Şiir