Fırat Apa
@Winemaker
65 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Klasik Başkomser Nevzât hikâyesi elbette ancak eleştirel bir yan ifade etmem gerekirse tarih kısmı diyeceğim, tarih okumayı sevmeyen bir insan için belki güzel gelebilir, sıkıcı bulduğu tarihi bir olayı tek başına okumak yerine bir polisiye roamanın içinde okumak daha katlanılır bulunabilir. Ancak benim gibi tarihi okumayı çok seven birisi için kötü bir süpriz oluyor ne yazık ki, zirâ tarihi bir olaya değinmekten çok ötesi özellikle tarih profesörü Tahir Benli'nin fetih turu kısmı neredeyse komple romandan bağımsız tek başına bir tarih kitabı gibi duruyor, neredeyse hikâye ile hiç bağı olmayan sadece İstanbul'un fethinin anlatıldığı uzun bir bölüm. Hoş durmamış benim adıma, onun dışında akıcı, sürükleyici bir Ahmet Ümit romanı. Keyifle okursunuz umarım.
Reklam
Tek kelimeyle mükemmel, Atatürk inkılaplarının temeli, güdülen amaçlar, günümüz çağdaş küresel dünyası, Türkiye'nin konumu Ege, Kıbrıs, AB daha saymakla bitmez. Dolu dolu bir içerik ve inanılmaz sade, kısa, öz ve yalın anlatım. Her Türk vatandaşı okumalı mutlaka.
Yazım dili hikâye akışı bana Ahmet Ümit'i anımsattı, mahalleyi sokağı betimlemeleri sonra olay örgüsü sanki Ahmet Ümit romanı okuyor gibiydim bu aşamaya kadar ilk kez okuduğum Bahaeddin Özkişi'yi sevdim ama tabi işin bir ama kısmı var, oda şu ki çok fazla mistik hava vardı romanda hani mantık silsilesi dışına kayılıyor fazlaca fantastik bir roman gibi ilerlemeye başlıyor alttan alta yazar vermek istediği hissiyatı veriyor elbette bu yönlerini çok beğendim ama cinler, büyüler derken bu mistiklikten bütün bir kitap boyunca polisiye roman havasıda olduğu için akıl oyunları olarak yordum finalde çıkılır bir mantığa olay örgüsü oturtulur diye bekledim. Bütün hikâye boyunca ama olmadı final yoktu hikâye yarım kalıyordu bu aslında hoşuma gider benim filmlerde sürekli mutlu son hoş bir şey değildir buruk bir final arada istiyor insan, fakat bu kitapta bence fantastik şeylerden hoşlanmayan benim gibi insanlar için mantık silsilesinde bir final yakışırdı tabi bu benim şahsi tercihimden gelen bir eleştiri onunda farkındayım. Genele yayılacak bir eleştiri yapmak gerekirse oda diyalogların yazım şekli sanırım burada da kitabın editörünü suçlamalıyım, gerçekten rezâlet derecedeydi. Doğru düzgün noktalama işareti yok iki karakter karşılıklı diyalog içinde ama dümdüz tek paragraf metin olarak yazılmış hangi cümleyi hangi karakter söylüyor heleki 3 kişilik diyaloglarda felan cidden anlamak için okumanızın yavaşlaması gerekiyor kaptırıp hikâyeye hızımı almışken frenlenmek hiç hoş değil, gözde yoruyor ayrıca.
Daha önce bir başka kitap için yazmıştım "Hitlerin Şirret Kadınları" ismindeki yazılan yazılar belki içeriğiyle doğru ama yinede bunu kaynakçasız indis bilgisi olmaksızın yazılması benim gözümde tarih kitabı olmaktan çıkar. Tarih okumaktan keyif alan hoşlanan birisi olarak keyifle okurum ama değersiz bir kitap olarak kalır gözümde bitirince, tarih kitapları bölümüne kitaplığımda koymam kurgu kitaplar bölümünde kalır. Hele hele Yılmaz Özdil gibi sevdiğim bir gazetecenin Atatürk düşmanlarına karşı tokat gibi bir cevap niteliğinde kitabı olarak piyasaya sürülen bu kitabı büyük bir heyecan ile alıp büyük bir hayal kırıklığı ile bırakıyorum. Atatürk düşmanı kurgucu tarihçilerin kaynakçasız belgesiz uydurma kitaplarına bu kitap malesef cevap niteliğinde olamaz onlardan teknik olarak her şeyiyle aynı bir farkı yok sadece içerik farklı ( şimdi burada şöyle düşünebiliriz, ama Özdilin yazdıkları zaten ispatlı delilli bilgiler ve hepsi kaynağı biliniyor ispatlanamıyacak şeyler değil, evet doğru böyle söylenebilir ancak bu bir şeyi değiştirmez tarihi olaylar kaynak gösterilerek yazılmalıdır ) bir diğer kısımda yazım dili açıkca söylemek gerekirse biraz abartılı bulduğum bölümleri var bu kadar romantik anlatıma gerek yoktu bence. Kitaba 10 veriyorum tamemen Atatürkçü kimliğim ile elim düşük puan vermeye gitmedi ama gerçek düşüncem 6-7 arasıdır. Üzgünüm
İki tam bir kezde bölüm bölüm okudum, açık söylemek gerekirse biraz ağır bazı bölümleri notlar bölümüne sık sık başvurmak gerekiyor. Aksi takdirde özümsemek için çok sağlam bir alt yapı gerekiyor. İlk kez Descartes okudum, okurken yorucu ama bir şeyler kaparak çıkınca da bir o kadar lezzetli.
Reklam