Cem
@WisdomAndImprovement
Roman,felsefe,edebiyat,sosyoloji,inceleme yazıları türlerinde okumalar yapıyorum. Sıradışı ve farklı kitaplar ilgimi çekiyor.
Hekim
Mersin
37 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yine büyük beklentilerle başladığım bir Mişima kitabı hüsranla sonuçlandı benim için. Yukio Mişima’yı sevmeyi çok istiyorum çünkü hayatı ve felsefesi oldukça ilgimi çekiyor. Bu nedenle kitaplarını okumaya başladım. İlk okuduğum kitabı Satılık Hayattı. Benim için hayal kırıklığı olmuştu ve sonradan araştırdığıma göre Mişima’ya başlamak için uygun bir kitap değilmiş. Tekrar şans vermek istediğimden bu kitabını okumak istedim. Ancak maalesef bu kitap da beklentilerimi karşılamadı (Belki de sorun bende lol)
Kitapta Noboru diye ergen bir çocuk var. 13 yaşında. Kendini bir şey zannediyor,herkesi aptal kendini çok zeki sanıyor. Dünyanın gizemini çözdüğünü falan düşünüyor kendince. Buraya kadar eyvallah. Ancak Noborunun ve ilerleyen kısımlarda Ryuji’nin de dahil olduğu ve Mişimanın felsefesinin büyük bölümünü oluşturan “Yüce Ölüm” kavramı çok basit ve yüzeysel işlenmiş. Şok oldum. Çok daha çarpıcı ve etkileyici bir şekilde bu fikrin hikayeye işlenmiş olmasını beklerdim. Bildiğin “Memuriyet gibi yaşamak çok sıkıcı,adam dediğin cephede kapışır,bombaya kafa atar,bunu yapmayan kendine adam demesin” minvalinde şeyler yazmış.
Hadi diyorum tamam. Belki çocuğun hayata bakış açısının gelişmemişliğini ve toyluğunu göstermek istedi yazar. E tamam da adamın kendi hayatının bakış açısı da böyle. Kardeşim bu adam tek başına darbe yapmaya kalkıp intihar etmedi mi? Bu fikirleri ironik olarak kullanan kişi böyle bir şeye kalkışır mı? Hadi buna kalkıştın diyelim,bu fikirleri bu kadar basit ve yüzeysel bir seviyede bırakabilir mi eserlerinde?
Çocuğun annesi var bir de,Fusako. Dillere destan bir güzelliği var güya. Kadın klasik muhafazakar burjuva hallerinden başka bir eylemde bulunmuyor. Bu kadar dümdüz bir karakter görmedim. Valla bu kadar tek boyutlu bir kadın karakter yazarın
Reklam
Beni derinden etkileyen bir kitap oldu. Bu coğrafyanın 100 yıl önce bile aynı olduğunu görmek,benzer hatta aynı kavgaların devam ettiğini görmek bana çok şeyi sorgulattı. Aynı zamanda ülkemi ve kültürümü tanımamda faydası oldu. Türk insanının,bu coğrafyanın ne kadar zorlu dönemlerden geçtiğini,bu zorlu dönemlerin milletin kültürü ve hafızasını nasıl etkilediğini yakınen deneyimleme fırsatı verdi.
Aynı zamanda tarih kitaplarında "şu tarihte meşrutiyet ilan edildi,şu savaşta şuralar kazanıldı" tarzı,soğuk ve akademik tarzdan uzak,gayet duygusal ve hayatın içinden bir anı kitabı. Balkan savaşlarında yaralanan askerlerin umutları, ikinci meşrutiyetin ilanından sonra ülkedeki hürriyet tutkunu insanların sevinçleri,31 Mart isyanının yarattığı hayal kırıklığı ve korku,bunları net ve samimi bir şekilde görmemizi sağlıyor Halide Edib.
Yüz yıl öncesinin hayatını,büyük olaylarını,tarihi bakış açısı ile değil de,hayatın içinden,o günlerde sokakta olan bir vatandaşın gözünden görmemizi sağlıyor. Ve yüz yıl önceki insanların da hayata ve dünyaya dair umutları olduğunu,korkuları ve hayalleri olduğunu,onların da bizimkiler kadar gerçek ve değerli hayatları olduğunu gösteriyor bizlere.
Denizde kanuna karşı gelenlere dehşet saçan bu kaptanın içinde, belki benden daha küçük bir çocuk ruhu vardı.
Reklam