Yılışık ilişkiler, ölçüsüz münasebetler sonrasında yıpranmış ve tükenmiş ruhların kaybı büyük olur. Nezafetini kaybetmiş, cazibesini yitirmiş beraberliklerde insanlar, hayatın iç ahengini yaşamadan tüketirlerdi. Tez yitirilmiş sevdaların sonunda acı ve ıstırap vardı. Hepsinin temelinde ise edebi yok saymak. Oysa edep nazenin güzellikler üzerine örtülmüş bir tüldü. Onu sıyırıp atanlar tez zamanda pörsüyüp çürümeye mahkûmdu.