Wise
@Wiselight
"Bundan sonrasında daha büyük bir maske lazımdı bana. Artık yalnızlığımdan daha büyük bir acım vardı. Daha çok yanacaktı kalbim. Onun için daha güçlü kahkahalarım, neşelerim olmalıydı. Daha büyük pembe gözlükler almalıydım. Daha mutlu görünmeli, daha çok eğlenmeli, daha çok yaşamalıydım... Çünkü bu enkazı kimsenin görmemesi, bana kimsenin acımaması gerekiyordu..."
Yorumlar, nedenler önemsizdi; kesin değildi. Önemli olan insanın edimleriydi. Değişmez tek bir kesinlik vardı insan için: Ölüm.
İnsanoğlunun daha üstününü tadamayacağı iki çeşit mutluluk vardır: biri, yaşamın özünü kavramaya çalışarak özgür ve derin düşünmek, ikincisi de dünyanın hırgürüne boş vererek yaşamak. İnsan demir parmaklıklar arkasında bile mutlu olabilir.
