Ebrus.
@Withmoonlight
Uyusam geçer. Uyuyunca her şey geçer. Uyursam her şey olmamış gibi olur. Ben uyurum dünya olduğu yerde durur. Kargalar gider. O gelir. Kapıyı tık diye açar. Anahtarları avucunda şıngırdar. Valizini tıkır tıkır sürüyüp yerine götürür. Ben koltukta uyuyakalmışımdır. Yanıma gelir, saçlarımı okşar...
Reklam
Bir mezarın varlığı mı insana daha çok dokunur yoksa yokluğu mu hiçbir zaman bilemeyeceğim.
...ama çok büyük sandığı o sözcükler şimdi küçücük görünüyordu. Savaşın karşısında aşk neydi ki?
Aşkta kim olmak istediğimizi, savaştaysa kim olduğumuzu keşfederiz.