Stefan Zweig, yazdığı yaşam öyküleri ile adını yaşatan bir yazar… Yazılarında psikolojiyi o kadar iyi analiz ediyor, betimlemelerini o kadar iyi yapıyor ki bizler kitabı bir solukta bitiriyoruz. Yine bir solukta bitirdiğim R.’nin hayatını bir mektup ile öğreniyoruz. Bilinmeyen bir kadının mektubunu bitirmez şu satırları yazmak geldi içimden…
Bazı insanların hayatlarına dokunuyoruz. Gerçekten karşımızdaki insanın hayatında fark yaratmak için bir çabamız oluyor. Bu insanların hayatları gitar teli gibidir. Bu dokunma sonucunda kimileri melodik bir ses, kimileri ise akordu bozuk bir ses duyduğunu iddia eder. Önemli olan çıkan sesin ritmine kapılıp karşımızdaki birlikte… Önemli olan iyi şeyler yapmak istemek. Önemli olan yan yana geldiğimizde, kalplerimizin aynı ritim ile çarpması…
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,8bin okunma
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ortalamanın Sonu
Çeşitli ülkelerin eğitim sistemlerini gezip görmüş eğitimci bir hocamın tavsiyesi üzerine yaklaşık 1 sene önce aldığım ve beklettiğim bir kitaptı. Bazı kitaplar zamanı geldiğinde okunmalı derler Ya tam da öyle oldu. Kitap, eğitim sistemimiz, notlar, başarı, bireysellik, öğrenci kavramlarını ele alıyor. Todd Rose, aynı olmaya değer veren bir dünyada başarılı olmanın yollarını ele alırken, taylorcu yaklaşım olan ortalama (Norma) sisteminin doğuşunu(üniversitelerdeki not sisteminin nasıl oluştuğunu) anlatıp “Hiç kimse ortalama değildir!” diyerek ortalama kişiyi merkez alarak tasarlanan her sistemin başarısızlığa mahkum olduğunu söyler. “Elbette ki kurtulmamız gereken en önemli göz bağları, kendimizi görmemizi engelleyenlerdir” diyen yazar, kendi eğitim sistemimizi görmemi ve eleştirmemi sağladı. :) Notun başarıyı ölçmediğini bangır bangır bağıran bu yazar, başarılı bir hayatın tek yolunun, insanın kendi eşsiz bireyselliğini anlaması ve geliştirmesi olduğunu söylüyor.
Her şey ortalama,ortalama,ortalama,seçme seçme,seçme… İşe alımlarda not dökümü gibi basit faktörlere bakıyoruz.. Google, ZOHO, costco, Morning star gibi şirketlerin Bir öğrenciyi işe almak için; performansa,sadakate, çalışkanlığa, grup çalışmalarına baktıklarını söylüyor. Yani Bu üst düzey kaliteli şirketler Bir insana puan vermenin saçmalık olduğunu başarılarıyla ilan ediyor. “Peki, öğrencilere not vermeyip de ne yapacağız? “ sorusunu çokça aradığım bir kitap oldu.
“Mevcut eğitim sistemimizin ortalamacı mimarisini, bireysel öğrenciye değer veren bir sisteme dönüştürmek için aşağıdaki 3 temel fikri benimsememiz gerekir:
•Diploma yerine yeterlilik belgeleri vermek
•Notların yerine yeterliliği esas almak
•Öğrencilerin kendi eğitim yolunu belirlemelerine izin vermek
…
Son olarak beğenmek isterseniz
Aşk-ı SükunDin
10/10
“Herkes Hacer olmuş yürüyordu.Hacer’e benzemeden ne umre yapılabiliyordu ne de hacı olunuyordu.”
Şaşırdım. O nasıl bir kadındı ki ona şeklen benzemeden kullukta yol alınmıyordu. Adem(a.s) gibi gelmişti Kabe’ye. O nasıl dünyaya tek başına terk edilmişse o da öyle. O nasıl hasret çekmişti O da öyle. O nasıl ağlamıştı yalnızlığına Hacer de öyle. İsmaiL Hacer’e sarıldı Hacer oğlu İsmail’e.
‘Nuriye Çeleğen’ bu eserindeki kapağında
‘Her kadın Hacerdir’ demesiyle ilgimi çeken bir kitaptı. Fakat anladım ki Kuranı Kerim’de bile ‘Ummul- Kûra’ (şehirlerin anası) denen Mekke’de Hacer’in yürüyüşünü yapan milyonlarca insan
olarak ‘Her insan Hacerdi’
•
Kadını, anneyi, teslimiyeti umudu aşkı anlatan bu eserin; Hz. Hacer’in hikayesinin sadece onu anlattığı düşünülemeyecek kadar güzel. Bir sayfasını okuduğunuzda diğer sayfalarla bağlantı kurabiliyorsunuz. Tamamen kendi tarzını ışıldatan bir yazarın elinde şahesere dönüşmüş bir kitap. Hayranlıkla okudum ve asla sıkılmadım. Aşk’a çokça değinen ve hissettiren bir kitap. Günümüz aşkı ve Rabbine olan aşk arasında çokça hedefine isabet eden seçilmiş cümlerle ikisini birbirinden ayırmış. Ve aşkla ilgili en sevdiğim cümlelerinden biri :
“Aşk utanmaktı. Utanma olmayanda aşk barınmazdı. Sevgi nefisten geçince haya örtüsü altında aşk sırrına ererdi.”
•
Bir İbrahim (a.s) rüyasına tanık olmuştum.Heyecanımı zirvelere taşıyan o kelimeler:
_Ey İbrahim, kalk ve oğlunu kurban et
İsmail’in kesileceğini bildiği halde o vakur duruşu Rabbim istediyse bize söz düşmez cinsinden. Bir baba suskun bir de oğul... Baba itaatte, oğul itaatte...
“Hepsi kurb/(yakınlık) anında kurb/andı.”
Kurban kesmek cİnayet!
Diyenleri hatırladım aslında.Allah yolunda kurban olmayışımızı... Rabbine kulluk yolunda çok az belki hiç kurban olmadığımız için kurban olmayı bilmeyen