azra kozan
@XAzra
15 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Uzun zaman oldu,
Bu kalemi elime almayalı.
Uzun zaman oldu,
Bu şarkıyı açmayalı.
Uzun zaman oldu,
Yazmayalı
Ne ben öldüm,
Ne de düşüncelerim.
Meğer yazmayınca ölünmüyormuş
Üzülerek kabullendim bunu
O son görüşte her şey
İnanır mısınız,
Sonlara inanmaz biriydim.
Uzaklarda, bu halime gülen biri var
İyi ki uzaklarda.
Yoksa ne yapardım ben.
Ben artık,
Nasıl nefes alacağımı bilmezken;
Yaşıyorum buralarda.
Yaşadığımın farkında mıyım?
O da meçhul
Tek bildiğim
Elimde ki bu kalem,
Büyük bir hasretle yerleşti parmaklarıma.
Bende sarmaladım onu.
Bu keder dolu şiiri yazdım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kaybın gölgesi giderek büyüyor,
İçimdeki sızıyla birlikte.
Sindiremiyorum olanları,
Sesleri sindiremiyorum.
Bağırıyorlar, çok bağırıyorlar
Senin için Çoban yıldızı.
Herkes gün ışığını beklerken,
Nefes almak için.
Ben geceyi bekliyorum,
Seni görebilmek için.
Nefes almak umurumda değilken,
Senin tekrar almanı bekliyorum.
Avutamıyorum kendimi.
Becerememişken güçlü durmayı,
Değerlinin yanında olmaya çalıyorum.
İçimde bu halime gülen tarafı,
Duymayarak hem de!
Diplerdesin Çoban yıldızı.
Mutlu musun? Çoban yıldızı.
Dökülürken yaşlar,
Umarım sen gülüyorsundur
Çoban yıldızı.
Sana veda ederken,
Kuşlar uçuyor.
Yoksa sen misin?
Çoban yıldızı.
‘’Bir şeyleri unutmak istediğimde…’’ dedi düşünürmüş gibi. O sırada tellerle oynuyordu. Kemanın ağlayan sesi çıktı meydana. Kemanı omzuna yerleştirdi ve yayını büyük bir ustalıkla kavradı. Bedenini dikleştirdi. Sanki önümde kusursuz bir heykel duruyordu.
‘’Hep bunu çalarım. Unut her şeyi peri, sadece bunu dinle’’
Ona bakıyordum. O kadar sakin bir melodi girmişti ki ağlamak geliyordu içimden. Sanki notaların üstünde biri dans ediyor ve ben onu izliyordum. Merttin yavaş yavaş yayı oynatması beni büyülerken hiçbir şey söyleyemiyordum. Bir yerden sonra tanıdık gelmeye başlamıştı
Yavaş yavaş notalar duman gibi süzülmeye başladı. Bir sis bulutu oluştu, zihnimde. şimdi sadece o notalar vardı bir yükseliyor, bir alçalıyor. Asla bitmesin istiyordum. Bir balerin o notaların üstüne basarak dans ediyordu, zihnimde. Sanki notalar kesilince o balerin en yüksekten düşecek ve ölecekti. Ben ise eski hayatıma devam edecektim. Sağ yanağımda bir ıslaklık fark edince, hemen sildim. Neydi bu böyle, melodi yavaşladı yavaşladı ve ardından kesildi.
Balerin öldü, ben ise hayatıma geri döndüm.
yeni yazdığım kitaptan, bir kısım. umarım beğenirsiniz.💕
Bana gülerken istedim,
Senin herkesten farklı olmanı.
İçimdeki gurur,
Onu harcamamam için
Bana yalvarıyor
Ben ise geri çekiliyorum.
Seni izlemekle yetiniyorum.
Ardımda her şeyi bırakmışken
Karşımda seni görüyorum.
Ardından anlıyorum,
Seni bırakamamışım.
Ben meğer her şeyi,
Bırakamamışım ardımda.
Tükendiğimi fark ediyorum.
Bir ses,
Çok geç olduğunu söylerken.
Ben uslanmadan,
Sana yöneliyorum, öncekiler gibi.
Sonrakiler gibi sana yöneliyorum.
Hep yapacağım gibiş
Azra kozan
Veda
Duymak istemediğim sözler, kulağıma taktığım kulaklıklar sayesinde boğuk fısıltılara dönüştü. Bir kitaba başlamak için rafları karıştırmaya başladım, aynı anılarımı karıştırır gibi ama daha kısa sürdü. Kitabı yatağıma uzanıp okumaya başladım. Sayfaları çevirdim, çevirdiğim sayfalardaki numaralar dikkatimi çekti, eğik yazılmış yazıları iki kez okudum. Sonra ne anlattığını unuttum. Kitabın kapağını kapatınca ise meğer başka bir kitabın elimde olduğunu anladım. Bu keder böyle işte, nefes aldığınızı bile unutursunuz. Ben zaten unutmak isteyenlerdenim.
Soğuk gelen cehennemin dibinde, nefes almaya çalışıyorum. O nefesi alamadığımı fark etmem ise kısa zaman alıyor. Sonra bir güneş ışığı karşılıyor, yorgun bedenimi. Ben ise nefes alamadığımın verdiği o çaresizlikle, ışığı izliyorum.
Çaresizliğin verdiği o yorgunlukla, yatağıma iyice sindim aynı kedi misali ve Teoman’ın sesiyle gözlerim yavaş yavaş kapadım.
yeni yazdığım kitaptan, bir kısım. umarım beğenirsiniz.💕