azra kozan
@XAzra
15 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
VedaEdebiyat
Yalan, hayatımın tam ortasında olan şey. Olanları daha yeni anlıyorum. İnanır mısınız şimdi ise onsuz ne yapacağımı düşünüyorum, yalanlarla yaşarken gayet mutluydum.
Düşüncelerimle altüst olmuşken yazıyorum bu mısraları. Bu mısralar ne kadar üzgün, ne kadar kederli. Öyle ki okunmasını bile istemezken yazıyorum. Sadece okunmak için mi yazar insan? İnanın tek derdim bu olsaydı, bunu başarırdım. Sıcak bir esinti yüzümü severken, sevgiye ne denli muhtaç olduğumu anlıyorum. Hem sevgiye muhtaç, hem yaşamaya hevessiz biriyim. Her biri yalan olan anılar gülüyor bana, herkesle beraber hem de! Bende onlardan kaçıyorum, yaşamdan kaçarmış gibi.
Bir alev sanki her yerimi sarmışken yazıyorum, söndürmeye çalıştıkça; daha çok yanıyorum, en sonunda söndürmeyi bırakıyorum. Yandıkça daha çok yaşıyorum, yaşadıkça daha çok üzülüyorum.
Azra Kozan
yeni yazdığım kitaptan, bir kısım. umarım beğenirsiniz.💕
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırmızı hiç bu kadar,
Kusursuz olmamıştı.
Bedenimden yavaş yavaş akarken,
Bunun farkına vardım.
Bir yanlışı düzeltirken,
Yaralandım.
Kanaması hiç durmayan bir yara
Bedenimi ele geçirirken,
Veda etmeyi bekliyorum ona.
Vazgeçilmiş bedenim,
Her zamankinden yorgun.
Kaybetmeye hazır değil,
İçindeki son kan kırıntılarını.
Koyu kırmızı hiç bu kadar
Yakınımda olmamıştı.
Ellerim, ellerim koyu kırmızı.
Soyutlaşmak istiyor ellerim.
Ellerim soyutlaşıyor,
Gözlerim kapanıyor.
Gözlerini hatırlıyorum.
Öldürürken kırpmadığın gözlerini.
Giderken arkana bakmadığın,
Geliyor aklıma.
Bir yara açarken bedenimde,
O kurşun.
Bir fırtına bana yaklaşırken,
İçimde kopmak için.
ben hala seni düşünmekteyim.
masum bir inançla
yaklaşıyorum, yine sana.
özledim dedikten sonra,
gidişini izlemek için geliyorum belki de.
soğuk gelen yaz,
korkutuyor beni.
son defa görmek için geçtiğim yollar,
bu mısralarla birlikte kızıyor bana.
cebimde iki dal sigarayı da,
Seni Son göreceğim zamana;
Bir de o yollardan geçmeyeceğime,
yemin ettiğim Güne saklıyorum
sevgilim. AZRA KOZAN
Bir yol.
Tanıdık, uzun bir yol.
Hatırlıyorum da beni yalnız bıraktığın,
O yoldayım.
Adım atamıyorum sayende.
Soramıyorum nedenini.
Seslenemiyorum sana.
Sadece bakıyorum,
Beni bırakıp gidişine.
Bir kitaba başlıyorum.
Bitmeden bir ağlamak,
Sarıyor bedenimi.
O kitabı da rafa kaldırıyorum,
Öncekiler gibi.
Bir yabancının bedeni sararken beni,
Kokunu ne kadar özlediğimi fark ediyorum.
Bana sarıldığını anımsarken,
Arkadaşım olan ağlamak ise
Elimi tutuyor destek olurcasına.
Yabancı bir yol çıkıyor karşıma,
Bizim yolumuzu hatırlıyorum.
Ardından seni özlüyorum.
Bu sefer, yabancı olan bu yolda görüyorum seni.
Adım atabiliyorum.
Lakin bu yolu yabancılaştırdığın için bana,
Affetmemek üzere gidiyorum.
