ahmet
@XFromExtacy
Küçükken iyi bir şey yaptığımı düşündüğümde, bir balık tuttuğumda, bir köryılan ya da kelebek yakaladığımda, resim yaptığımda, bir şiir yazdığımda tebrikleri kabul etmek için derhal gidip bunları anneme göstermem gerekirdi. Seninle de çoğu zaman aynı şey oldu.
Bir panjur boyadığımda, çimenleri biçtiğimde göstermek için seni çağırıyordum.
Yazdığım yazılarda da sık sık aynı şeyi yaptım. Yazdıklarımı beğenmek işine gelirdi. Bunu dedim ama, senin kanaatine ve eleştirine de güvenim vardı ve çoğu zaman istemeye istemeye küçük değişiklikler yapardım.
Seni hak ediyor muydum?
Sen benim en iyi tarafımdın, umarım ben de senin en büyük kusurun olmamışımdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
halbuki biliyorum biliyorum ama ne ben yokum ne onlar eksik
akşamları hep arka sokaklardan dönüyorum
biraz bıkkın bir parça kırık korkunç umutsuz ve sakin
eve geliyorum seni buluyorum bir seviniyorum bir kızıyorum
sonra biliyorsun
hasret bir şey değil, elâgözlüm
ömrümüz böyle olmamalıydı
hep aşkta durmalıydı çağımız.
sevdayı mısra mısra değil
ömrümle yaşamalıydım.