Cəmi iyirmi dörd yaşım olsa da, özümü qoca qarı kimi hiss edirəm. Adi bir qız kimi həyat sürdüyüm dövrdən çox zaman keçib. Üzümə baxarkən keçmişimi sezmək mümkün deyil.
Anam həmişə deyir: "Başqa insanlar üçün müharibə artıq bitsə də, bizim üçün o hələ indi başlayıb". Döyüşlər başa çatandan bəri xəstəlik, işsizlik və yoxsulluq gündəlik həyatımıza həlledici təsir göstərir.
Həyatım zın hər anında zamanın bizi öldürdüyünü düsünuruük. Ancaq biz çoxdan ölmüşük. Sadəcə yavaş-yavaş sönurük. Yeni bir işıq tapmağın ümidi ilə gəldiyimiz yerə qaranlığa qayıdırıq. Uzun sözün qısası, sevgi tamamilə
cazibədir, bizi tamamlayan parça əvvəl-axır özünə çəkir.