Murat Aytaç
@Xartos
kişilerin konuşmak yerine anlaşılmayı beklediklerinde hayattarının nasıl labirente dönüşebileceğini ve içsel çatısmalarıyla beraber kendilerini nasıl tanımladıklarının, uğradıklarını düşündükleri haksızlıkların, kisiler arası ilişkilerle ilgili inançlarının, hayatla ilgili doğrularının nasıl tuzla buz olduğunun (peter ve ivan özelinde hayatlarindaki iliskilerin de katkısıyla iletisime geçildiğinde buzların nasıl kırıldığının ve değişime-dönüşüme uğradığının) güzel bir anlatımı.
belki sizi alıp götürmüyor ama kesinlikle okunulası.
ikili iliskilerde: "peki aslında anlatmak istediği ne ? ve anlatmak istediğini dile getirince karşılığında ne duymayı umuyor ya da bekliyor?
ya da ölüm karşısında: " ivan'ın babası için hissettiklerinin artık gidecek yeri yok, sanki içine sıkışıp kaldılar".
cümleleri az kelimeyle çok şey anlatmaktaydılar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendini ihmal etmek , kendini sevmekten daha büyük bir günahtır.
anthony burgess beynindeki tümor nedeni ile kendisine kanseri teşhisi konulduktan sonra eşinin geçim sıkıntısı çekmemesi için yazmaya başlamıştır. hızlı bir yazma sürecine girmiş ve birçok eser ürettikten sonra da kanser olmadığını öğrenmiştir. bu kitap; insanların ahlaki açıdan yozlaştığı, iyi ve kötü kavramlarının gerçek anlamları dışında var oldukları ve gerçek değerinden saptığı bir toplumu işlemiştir. şiddet ve insan doğası arasındaki olayı sorgulayan, kendine özgü bir taze suçlunun ve sistemdeki diğer suçluların hikayesidir.
detaylı birinci bölümün aksine,distopyanın özünü oluşturan ikinci bölümün üstün körü geçilmesi ve kötü çevirisi ile okuyucunun zaman zaman kitaptan kopmasına neden olsa da sanatın özgür insan ile olan ilişkisine çok güzel değinmiş.
