Okan
@Xsentius
İstanbul Üniversitesi’15
Kocaeli
15 Aralık
34 kütüphaneci puanı
1076 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Pulbiber Mahallesi Didem Madak Hanımefendi ile buluştuğum son kitap. Çünkü daha önce Ah’lar Ağacı ve Grapon Kağıtları kitaplarını okumuş, o kitaplarla da bu buluşmaya katılmıştım.
Kitap bitti ve kendimi üzgün hissediyorum çünkü kanser hastalığı sebebiyle aramızdan ayrılan, genç bir yaş diyebileceğimiz bir yaşta aramızdan ayrılan Didem Madakla, bir Didem Madak kitabıyla bir daha karşılaşmayacak olmam dokunuyor bana. Her ölüm erken ölümdür. Belki bilinmeyen birçok şiiri vardır da bir kitap olarak çıkar o ayrı tabi.
Kullandığı kelimeler uğraşsız gibi görünen, şiir yazmanın aslında çok zor olmadığını gösteren ama aslında hiçte öyle kolay olmayan bir tarzda. Kelimeleri dizayn etme biçimi var. Acıyı dekorasyon olarak sunuyor. Birçok yerde de yine gülümsediğimi hatırlıyor ve biliyorum. Kelimeleri kullanış biçiminden kelime dağarcığının, hayal dünyasının, gözlemlerinin ne kadar zengin ve geniş olduğunu fark ettim. Kitaptan istediğiniz bir sayfayı çevirseniz ilginizi çeken dizeler bulur sizi. Okumak için bir şiirde nefes almak için güzel durak.
Necip Fazıl Üstadı ne zaman okusam o manayı, anlatışı, yaşayışı, yürütüşü her zaman severim. Siyah Pelerinli Adamı da kitaplarımın arasına onun üzerine ekledim.
Kitabın içeriğine gelecek olursak da Siyah Pelerinli Adam içinde iki ayrı piyesten oluşan bir tiyatro eseri. İlk piyes kitaba ismini veren Siyah Pelerinli Adam; insanın şekilden şekle giren şeytanla mücadelesini yazmakta ve ikinci piyes olan Kumandan ile de denizaltında ölümü bekleyen askerlerin ölümle hayat arasındaki gelgitlerini anlatmakta, yarım kalmakta, tamamlanamamaktadır. Evet evet doğru okudunuz tamamlanamamaktadır. Tamamlansaydı bu eser de eminim yine çok güzel olurdu. Tamamlanamaması bende yolculuk yaparken kesilen bir güzel manzara gibi hissettirdi.
Sözün özü, cümlenin kısası, vaktin değerlisi bu eseri alıp vakit ayırmaya değer derim. Okumayla kalın ..
“Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti.” ..
Kitabımız bu cümlelerle başlıyor Beyaz Gemi’de. Ben sizlere bir şeylere anlatacağım ve bu size dokunabilir diyor Cengiz Aytmatov. Okumaya başladıkça aklıma gelen “Şeker Portakalı” kitabı oldu çünkü bir çocuğun gözünden anlatım ilk onunla bulmuştu beni. “Beyaz Gemiyi” şayet ilk önce okusaydım “Şeker Portakalını” okurken de “Beyaz Gemi” aklıma gelecekti eminim. Neyin, ne zaman, ne şekilde, nasıl bizi bulacağını bilmediğimiz gibi kitaplarında bizi ne zaman bulacağını bilmiyoruz. Ben “Beyaz Gemiyi” de aldım yoluma devam ediyorum.
“ Sana senin sözlerini tekrarlayarak veda ediyorum .. Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!”
Rüveyda dediğim zaman
Anla ki senin için yürüyor kelimeler ..
Hangi yıldızdır bilmem gözlerin
Kayar da üzerime Rüveyda ..
Hangi umut çiçeğidir bilmem ellerin
Uzanır da gönlüme Rüveyda ..
Bu dizeler aynı zamanda kitabın da adını aldığı “Rüveyda” şiirinin içinde yer alıyor ve benim de okuduğum 22. baskısında 47 farklı şiir bulunuyor. Güzel kitaplar okuduğunuz zaman o kitabı bir an önce bitirmek ama bir yandan da bitirmeyi istememek gibi bir ikilem yaşarsınız. Bu kitapta, bu şiir kitabında onu yaşadım.İlk kez Nurullah Genç okudum, ilk kez tanıştım ama çok kez iyi ki okudum dedim.
Şiiri sevmek için bir başlangıç veya şiiri sevmek için tercih edilesi bir durak Rüveyda. Kitaplığınızda, kütüphanenizde, kitaplarınızı sakladığınız yerde bulunmasına değer ..
Cümlelerime nasıl başlamalıyım tam kestiremiyorum ama Reis Bey ile ilk filmini izleyerek tanışmıştım lise yıllarımda. O zamanda etkilendiğimi, bende bir şeyler bıraktığını hatırlıyorum ama bir türlü asıl kitabını okuma şansına sahip olduğumu hatırlamıyorum. Okumak, bu tiyatro eserine kavuşmak bugünlerde nail oldu. Necip Fazıl Kısakürek gerçekten bir üstat. Kelime hazinesini derinliğini anlatmaya benim naciz kelimelerim tabi ki yetmez ama mutluluğum şudur ki bizlerle derinliği olan eserleri buluşturmuş olması gurur verici. Yıllarının onun için de çok kolay da geçmediğini anımsıyorum. Bu eser merhamet duygusunu sıkça vurguladığı, üzerine tartışmalar açtığı, yollarda yürüttüğü bir eser. Gözyaşlarımızı hafife almamak lazım çünkü ağlayabilseydik, anlayabilirdik ..
