Hakkıyla anlaşılmamış her şiir yalnızdır, üzerinde yeterince tefekkür edilmemiş her söz, aşkla dinlenmemiş her şarkı, şükürle temaşa edilmemiş her manzara, gerçek bir teslimiyetle varılmamış her secde yalnızdır..
“ Geceleri yatağına yattığında kalbinin atışlarına kulak veriyordu: Kalbi, güçlü vuruşlarla, uzaklardan duyulan bir davul tokmağı gibi vuruyordu, fakat onun sürekli, bitmeden, durmadan nasıl vurabildiğine hayret ediyor, günün birinde bu vuruşlar duracak olsa ya da en azından şöyle bir durmayı denese bu duruşu nasıl önleyebileceğini bilemiyor, o zaman nasıl da aciz, umarsız bir yaratık olduğunu derinden kavrıyor, başı dönüyordu.”