Büyüme tantanasına öyle heveslenmiştim ki çocukluğumla vedalaşma zahmetine bile girmemiştim. Bir teşekkür olsun etmemiştim ona. Helallik istememiştim. Öylece, sessizce çekip gitmişti o da. Belki hasta belki yorgun belki kızgın, daha fenası belki kırgın ve kesinlikle tek başına…
Sayfa 4 - Nermin Yıldırım, Adab-ı Nihayet