Yara izlerini yok etmeyi önerdim. Başını iki yana salladı. "Kendimi nasıl tanıyacağım?"
Reklam
Bir engereğe avcunuzdan yemek yemeyi öğretebilirsiniz ama ısırma arzusunu içinden söküp alamazsınız.
Sevmeye kapı açıldığı vakit
Kime baksam herhangi biriydi
Herhangi biri sorulsa çok kişiydi
Çok kişi denilse hiçbiriydi,
Sevmedim, bir eksiklik var gibiydi
Doğan Hoca'ya küçük bir veda...
Savaşçı'ya yakın bir arkadaşımın önerisi ile başladım. Okurken adeta bir görüşme içerisindeymişçesine konuşulan her şeyi kendimde de irdeleyerek ilerliyordum. Ta ki daha kitabı yarılamadan malum ölüm haberini alana kadar. Ben Doğan Hoca ile iletişim halindeymiş gibi hissediyordum, Savaşçı'yı okurken. Doğan Hoca'nın ölüm haberini aldıktan sonra ise kitabı okumak benim için biraz hüzünlü ve zor bir hale geldi. Bu kitabı okuyor olmak Doğan Hoca ile tanışmamı sağlamıştı, oysa şimdi ona hemen veda etmeliydim. Her ne olursa olsun Savaşçı önemli öğretiler üzerine yazılmış ve Arif Bey gibi hisseden ben için inanılmaz değerli bir kitap oldu.
Bu incelemeyi sonlandırırken nerede okuduğumdan emin olmasamda Antik Yunanlıların bir inanışından bahsetmek istiyorum. Bu önemli adama ve daha tanışma fırsatımız olmadan vefat eden diğer tüm yazarlara veda edebilmeyi kolaylaştırabilir belki. Antik Yunanlılar, bir kitabı ya da yazıyı sesli okursanız, ölmüş yazarın sizin dilinizi ödünç alarak konuştuğuna inanırlarmış, ben de bu kitabı elimden geldiğince sesli okudum.
Reklam