Ah ey rüyası
Yastıklara gömülmüş pişmanlık…
İnsan neden hayal kurar
Neden hep uzakları düşünür
Elinde bir tel saç önünde ölüm
Ağzını gökyüzüyle doldurmaz da
Yalnızlıklar içinde ölmeyi seçer
Cahili iknaya bulunmaz imkan;
Kötü, zaman değil; mekandır, mekan…
Emin ol, gerçeği görmez her bakan;
Eğri bina erken çöker, unutma!
İyi, kötü deme, düşün yıllarca;
Böyle sıfatları tedbirli harca…
Kimseye yük olup boğulma borca
Bugün seven yarın bıkar, unutma!
Söz var nice dostu dosttan ayırır;
Söyleme, serçeler gider duyurur.
İyileri zaten Allah kayırır;
Kötüler koktukça kokar, unutma!