Kapı gibi delikanlıydı. Beline dinamit lokumlarını sardı. Havanın kararmasını bekledi... Zifiri karanlıkta binanın arasına yaklaştı. Ön kapıda nöbet tutanlara görünmeden tırmanmayı başardı. Çatıya çıktı. Kiremitleri kaldırdı, kasaturasıyla oya oya delik açtı. Kelime-i şahadet getirdi... Kibriti çaktı, fitili ateşledi.....
Cephanelik yok oldu.
Yusuf Çavuş şehit oldu.