"Yazarım" dedi Kır Abbas "Alırım bebeleri Irıza'nın elinden, hepisini dizimizin dibine toplarım, türkü belletir gibi, kafalarının en ıssız yerine yazarım çektiklerimizi! Biz çektik siz çekmeyin hey kızlar, oğlanlar derim. Biz konu komşu, karı koca, emmi dayı hep birbirimizle takıştık, bu yüzden başımıza gelen belaları defedemedik! Siz takışmayın! Verin sırt sırta, tutun el ele her hakkınızı hak edin der der yazarım."
Kapı gibi delikanlıydı. Beline dinamit lokumlarını sardı. Havanın kararmasını bekledi... Zifiri karanlıkta binanın arasına yaklaştı. Ön kapıda nöbet tutanlara görünmeden tırmanmayı başardı. Çatıya çıktı. Kiremitleri kaldırdı, kasaturasıyla oya oya delik açtı. Kelime-i şahadet getirdi... Kibriti çaktı, fitili ateşledi.....
Cephanelik yok oldu.
Yusuf Çavuş şehit oldu.