Hani olur ya kendini gereksiz bir şekilde güvende hissedersin. Gecenin bir vakti hiç ihtiyacın yokken gelir zaten böylesi. Evden çıkmadığın gün aynaya baktığında gelen “ulan bayağı bir yakışıklıyım aslında” duygusu gibi. O andan sonra evde geçirdiğin her dakika ziyan. Ah şu yersiz gelen “her şeyi başarabilirim” hissi.
Yaş aldıkça masumiyetimizi yitiriyoruz, ilk zamanlarda çocukça gelen oyunlar üzerinde zamanla ustalaşıyor ve daha sonra da oyunun kurallarının adeta esiri oluyoruz. Her şey birden olmuyor elbette yavaş yavaş yitiriyoruz doğrularımızı. Asıl acı olan kısmı ise bozulduğumuzu başkalarına karşı inkar etsek de sapına kadar benliğimizi kaybettiğimizi adımız kadar biliyoruz.