Yâ Kebîkeç Kitap Okuma Grubu
@Ya_Kebikeccc
Her kitap, ruhumuza taktığımız bir kanattır. Biz Yâ Kebîkeç’te, kelimelerin göğe yükseldiği o eşsiz yolculuğa çıkarız.
—Bize eşlik etmek ister misin?
27 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Buluşmamız online gerçekleştirilecektir.. Link sosyal medya hesabımızın hikayesinde paylaşılacak
Buluşmaya katılan okurlar orasında bayram çekilişi yapılacaktır. Kazanan arkadaşımıza üç adet kitap hediye edeceğiz 🎊🎊🎊🎊
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kadın.. Yolda yürürken gülse dert, evinde oturup ağlasa dert.. saçını kapatsa dert, açsa ayrı bir dert.. Çocuğu olmasa dert, karnı burnunda sokağa çıksa dert.. Şort giyse sorun, etek giyse yine dert.. Korunsa dert, çocuğu aldırsa dert.. Evden çıksa dert, evde kalsa dert. Lafa geldi mi anamız, bacımız; yolda yalnız yürürken müstakbel manitamız. Çalışsa dert, çalışmasa başka dert.. Eve para getirse dert, getirmese dert.. Işimize geldi mi ayaklarının altı cennet, gelmedi mi Adem'i yoldan çıkaran şehvet.. Savaşta ganimet, barışta esaret.. Etinden çıkarır, memesinden emzirir.. Dişinden arttır; gözünden sakınır.. Kim demiş dokuz ay diye; kadın çocuğunu bir ömür bağrında taşır. Ana olsa çocuğunun yolunu gözler, eş olsa beyinin uyumasını bekler.. Kadın bu; eksik olmamalı sırtından sopası, karnından sıpası. Haddi midir sanki elinin hamuruyla, erkeğin işine karışması (! ) Saçı uzadıkça, kısalıverir zaten aklı.. Kadın öyle bir şeydir ki; çocukluktan başlar terbiyesi: dövmezsen kızını; döversin dizini. Kusura bakmayın beyler.. Düşüp sokaklara karanfil filan dağıtmayın. Laflarınızı süsleyip kimsenin gözünü boyamayın.. yılda bir gün kibarlık gösterip kadın gibi davranacağınıza, bir zahmet her qün ona insan gibi davranın. Tarih 8 Mart: Dünya emekçi kadinlar günü. Söylesenize; siz hiç emekçi olmayan bir kadın gördünüz mü?
Duvarlar @caneralmazEdebiyat & Roman
Serinin ikinci kitabı, açıkçası okumaktan daha fazla keyif aldım. Caner Almaz'ın bu seriye başlarken kalbinde olan bir sızının kelamla buluşarak kağıda dökmek istediği inancı oluştu Duvarlar 'ı okurken. Yaşamaklar nasıl ki hızlı hızlı anlatmışsa olan biteni, Duvarlar daha sakin ve daha derinden almış aşkı da acıyı da anayı, babayı, gidenleri, kalanları..
Kitap 70lerin başından itibaren ağızları süt kokan ana kuzularının evrende kapladıkları yere bakmadan, koca koca ağzından salyalar akıtan canavarlara karşı seslerini duyurmaya çabalarını anlatıyor. Gencecik çocukların duvarın karşı tarafında olup birbirlerine nasıl düşman olduklarını ve en şaşırtıcı olanın da herkesin bu hengamede tek derdinin vatan olması..
İşte böyle zamanlardan geçerken ülke.. Gencecik dört insanın yaşamlarının kesişme noktaları, birleşmleri ayrılmaları kaçışları ve bu kaçışlarda tek başına büyümek zorunda kalan çocukların hikayesi...
Kitapta ismi geçen filmleri gülümseyerek hatırladım. Ayrıca o dönem yaşanan olayları tekrar araştırmamı ve farklı açılardan bir kere daha bakmamı sağladı.. Sırada boşluklar ile seriyi tamamlayacağım.. Okuyacak olana keyifli okumalar