Sartre'a göre, "intihar dünyada var olmanın bir başka yoludur," çünkü kişi bir eylem olarak ölümü seçtiğinde kendi varlığının farkına vararak, varlığının tanımını hiçlikle yapar.
Felç olmuş halde oturuyordum,dünyada konuşacak kimsem olmadığını hissederek, insanlıktan tamamen uzakta, kendi eserim olan bir vakum içinde:Kendimi giderek daha kötü hissediyordum.
"Yarının hiçlik olması tehtidiyle mutlu olamam ve olmayacağım. Derin bir hakaret bu... Bu yüzden, beni acı çekmem ve yok olmam için, fikrimi sormadan ve küstahça var eden bu doğayı;su götürmez davacı, savcı ve davalı rolümle, kendimle birlikte yok ediyorum... Doğayı yok edemediğim için de, sadce kendimi yok ediyorum,hiçbir suçlunun bulunmadığı bir tiranlığa katlanmaktan bezmiş olarak... "