Çağlar çelebi
@Yamasut
59 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İki arkadaş var George çok zeki ve tıknaz Lennie aklı kıt ve iri. George lider, Lennie ise kalbi temiz ama yumuşak tüylü hayvanları, nesneleri eliyle okşamaya seven ve sonunda zarar veren dengesiz biri. Evsiz, ailesiz tarım işçileriler. Ortak hayalleri var; küçük bir arazi alıp, çiftlik kurmak ve kendi hayatlarının patronu olmak. Sonra sermayesi olan yaşlı biri daha katıyor bunlara. Para biriktirmek için bir çiftlikte çalışıyorlar. Çiftlikte birbirinden farklı karakterde çalışanlar var. Bunlar arasında geçen olaylar anlatılıyor kitapta. Kısa ama etkileyici bir roman. Hayaller, dostluklar, hayatlar...
Kitaptan bana kalanlar;
-Curley, ufak tefek adamların neredeyse hepsi gibidir işte. Onlar gibi, iri yarı adamlardan nefret eder.
-İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor.
-Crooks gururlu ve ciddi bir adam olduğundan odasını her zaman temiz ve kendisine göre derli toplu tutmaya özen gösterirdi. İnsanlarla arasında belli bir mesafe koyardı ve onlardan da bu mesafeye saygı göstermelerini beklerdi.
-Biri ötekine anlatıp durur, ötekinin duyup duymadığının ya da anlayıp anlamadığının hiçbir önemi yoktur. Önemli olan konuşmaktır. Biriyle birlikte olmak.
-Kitaplar işe yaramıyor. İnsanın yanında olacak birine ihtiyacı var.
-Tembel bir öğleden sonrası…
-Kimi zaman olan o tuhaf şey yine oldu: her şey durdu, her zamankinden uzun süren çok durgun bir an yaşandı.
-Bir ay boyunca çalışıp elli dolarımı alacağım, sonra da pis bir genelevde bir gece geçireceğim. Ya da bir bilardo salonuna gider, gecenin geç saatlerine, herkes evine gidene kadar oyun oynarım. Sonra buraya dönüp bir ay daha çalışır, yeniden bir elli dolar daha kazanırım.
-Bizim gibilerin ailesi yoktur. Biraz paraları olduğunda hemen harcayıp bitirirler.
Birinci Dünya savaşı, İtalya cephesi. Başrolde birbirlerine aşık olan Amerikan ambulans şoförü Frederic Henry ve histerik İngiliz hemşire Catherine Barkley. Savaş romanı ama anlatılan top tüfek değil. İnsan, sevgi, acı, aşk, soğuk, arkadaşlık, doğa, hayat...
Birçok yerde içki ön planda. Rahatlamak, unutmak, zaman geçirmek, mutlu olmak için içiyorlar; hatta hasta olmak için. İçmek için yaşıyorlar sanki; yazık. Kısa, sade ama müthiş doğa tasvirleri var, özellikle dağ evindeki yaşam ve göl, doğa tasvirleri çok güzel. Kitabın sonları oldukça heyecanlı, güzel ve hüzünlü...Ve Hemigway'in kısa, sade, anı anlatan güzel cümleleri.
Bir detay : Sahaftan aldığım kitap sayfaları eskiydi, sarıydı, kitap kokusu yoktu; iyi hissettirmedi.
Romandan bana kalanlar;
-Nerelere gittin? Her şeyi anlat bana hadi. Bir çok yere gittim. Milano, Floransa, Roma, Napoli, Villa San Giovan, Messina, Taormina… Tren tarifesi gibisin.
-Rahatlamış haldeyken bazen insanın yapmak isteyip de yapamadığı şeyleri anlattım.
-Öyle heyecan vericidir ki bilinmezliğin içinde kaybolmak.
-Sıcaktaki bir köpeğin o hoş hali var sende.
-Eh, tunçtan olanları hadi yine bir şeye benzerdi ama, mermer heykellerin hepsi mezarlığı andırırdı.
-Savaş kadar kötü bir şey yoktur. Ambulansın içinde biz bunları fark etmiyoruz bile. İnsanlar savaşın ne kadar acımasız olduğunu anladığında ise ellerinden bir şey gelmiyor, çıldırıyorlar. Kimisi var, dünyada anlayamaz. Subaylarından korkuyorlar. Onlarla yapılıyor savaş.
-Havada sabah kokusu vardı.
-Kocasının kendini beğenmiş olmayışı kadını rahat ettirir.
-Birbirlerini severler, özellikle tartışır, kavga ederler, bir bakarsın, değişmişler, bambaşka olmuşlar.
-İnsanın o kadar arkadaşı oluyordu ki savaşta.
-Ama benim için sadece iki şey var, bir de işim.
Daha başka şeyler
