Çağlar çelebi
@Yamasut
59 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Kitap üç farklı insanın hayatının kesişmesini anlatıyor. Doğuda bir kadın, aynı aileden ama erkek, İstanbul’da bir profesör. Zülfü Livaneli‘nın akıcı ve yalın diliyle gerçekten harika bir roman. Ne diyeyim hayatlar ve umutlar…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kısa, güzel bir hikaye. Evin oğlu Gregor bir sabah uyandığında böceğe dönüşüyor. Evin tek çalışanı olan Gregor artık iş görmez olduğundan, ailesi tarafından dışlanıyor ve birden değersizleşiyor. Tabi iş yerinden de gereken desteği göremiyor. Yazar dönüşümü metafor olarak kullanmış. Hikayeyi okuyunca kendi sözüm geldi aklıma "hayatta hiçbir şeyi boş verme, hayat zaten seni umursamaz"
Hikayeden bana kalanlar;
-Pazarlamacılar sevilmezler, bilirim. Dünyanın parasını kazandıkları çok güzel bir yaşam sürdükleri sanılır.
-Ailem nasıl da sessiz bir yaşam sürüyormuş dedi Gregor kendi kendine ve gözlerini önündeki karanlığa dikerken anne ve babasıyla kız kardeşine böyle güzel bir evde bir yaşam sağlayabildiği için gururlandığını hissetti. Fakat bütün bu huzur, bütün bu rahatlık ve memnuniyet korkunç bir şekilde sona erecek olursa?
-Sonraları Gregor ailesinin tüm yükünü kaldırabilecek kadar çok para kazanmasına ve bu yükü taşımasına rağmen o ilk güzel günler, en azından aynı güzellikte bir daha tekrarlanmamıştı. Çünkü her iki tarafta duruma alışmıştı.
-Ailesi, dünyanın fakir insanlardan beklediği her şeyi yerine getiriyordu, babası bankadaki küçük memurlara kahvaltı götürüyor, annesi dışarıya dikiş dikeceğim diye durup dinlenmeden çalışıyor, kız kardeşi müşterilerin arzularını yerine getirmek için tezgahın arkasında orada oraya koşuyordu, fakat ailesinin gücü bundan fazlasına yetmiyordu.
-Ailesini düşündüğünde içi sevgiyle doluyor ve duygulanıyordu. Kız kardeşinden daha da kararlı bir şekilde, yok olması gerektiğine inanıyordu. Derken başı kendiliğinden düştü ve burun deliklerinden son nefesini verdi.
-Daha sonra aylardan beri ilk kez üçü birden evden çıkıp tramvayla kent dışına gittiler. Sadece üçünün olduğu vagonun içine güneşin sıcaklığı dolmuştu. Oturdukları yerde arkalarına
Savaş zamanı ve bir uçak ıssız adaya düşüyor. Sadece çocuklar kurtuluyor. Çocuklar iki gruba ayrılıyor. Biri iyi, demokratik diğeri kötü, avcı. Çocukların avladıkları domuzun başı "sineklerin tanrısı" oluyor. Bu insanların içindeki kötülüğü simgeliyor. Kitap adadaki çocukların yaşam, çatışma, adadan kurtulma mücadelesini anlatıyor gibi gözükse de hepsi bir metafor. Jack darbeyle gelen Başbakan, Roger Silahlı kuvvetler komutanı, Ralph akıl "ateş" ini ayakta tutmaya çalışan devrik başkanı simgeliyor.
Daha çok gençler ve gelişim çağındakiler için uygun bir kitap. Ben metaforlardan çok basitçe ada yaşamını, anlatımını sevdim; doğa aşığı olduğum için herhalde.
Kitaptan bana kalanlar;
-Belki bir tayfun da, belki de geldikleri sırada çıkan fırtınada, kumları lagüne yığmak aklına esmişti tanrının.
-Esen meltemlerin, bağırıp çağırmaların, yüksek dağa yandan vuran güneş ışınlarının arasında dostluğun, birlikte bir serüveni yaşamanın, hoşnut olmanın, o gözle görülmeyen garip aydınlığı, o büyüleyici havası, bir kez daha sardı iki çocuğu da.
-Şef olunca düşünmen gerekiyordu, akıllı davranman gerekiyordu. Sorun buydu. Son bir fırsat kaçırılıyordu; şef olan hemen karar vermek zorunda kalıyordu. Bu durumlar insanı düşündürüyordu ve düşünce değerli bir şeydi, sonuçlar veren bir şeydi.
-Birinden korkunca ondan nefret edersiniz ama boyuna da düşünüp durursunuz onu.
-Adanın öteki yanında, öğleyin hayal görüntülerine sarılarak, sessiz lagünün kalkanıyla korunarak kurtulabileceğinizi düşünebilirdiniz. Ama burada, okyanusun bu akıldan yoksun duyarsızlığı karşısında, millerce uzanan bölücü suların önünde, eliniz kolunuz bağlanır, çaresiz kalır, mahkum olduğunuzu bilirdiniz.
-Simon’un önünde, değneğe takılı duran Sineklerin Tanrısı, sırıtıyordu. Sonunda Simon dayanamadı; başını kaldırıp,
