Karolyn ve ben mükemmel ebeveynler değildik. Ergen çocuklarımızla geçirdiğimiz yıllar travmalarla doluydu ama bu süreç boyunca sevmeye çalıştık ve sevgi çok büyük bir fark yarattı.
Türk insanı doğumdan itibaren ailede, okulda, toplumda, devlet ilişkisinde sürekli bir acizliği öğrenme sürecinde. O nedenle başka bir toplumda bir vatandaşın kolayca ve rahatlıkla düşünüp yapacağı bir şeyi, benim vatandaşım çözme çabasına girmek yerine "kaderi" kabul edip onunla yaşayabilir.