Tarihte ilk kez insan türünü başındaki her türlü felaketten kurtarıp bir özgürlük , kusursuz ilerleme , gezegen dayanışması ve paylaşılan refah çağına dinginlik içinde götürmenin araçlarına sahibiz ; ama son sürat zıt istikamette ilerliyoruz .
Gündemin aciliyetlerinin ve iniş çıkışlarının ötesinde , bu asrın curcunası ve kulakları sağır eden gevezeliklerin ötesinde ,
temel bir kaygı düşünce ve eylemlerimize sürekli yol göstermeli :
Çağdaşlarımızı, kimlik , ulus veya din konusundaki kabileci anlayışlara tutsak kalarak ve kutsal egoizmi yüceltmeye devam ederek , çocuklarına kıyamet misali bir gelecek hazırladıklarına nasıl ikna edebiliriz?