Hatice Yaşar

Kestane pişiririz diyoruz kışa sobada Hayallerimiz çatlıyor sonra, çıtırdıyor, kızarıyoruz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Neden her aşk Bir kadının cenazesini kaldırır mutlaka.
Ben sevgilim... Bir çocuk bayramı gibi yaşamak isterdim her aşkı Cezaya kaldım.
Sen tuz ol en iyisi sevgilim Ben ekmekle duruma müdahale edeyim.
Sakarım, sık sık çarpar deviririm yazgımı İçimdeki suyu döktükten sonra işte, ondan sonra Şikayetim yok, rahatım. Taşralı ve safım. Yağmurda unutulmuş bir Tanrı’yla ahbabım