İçsel uzayın biçimi yoktur, buna rağmen çok yoğun bir canlılığı vardır. Bu “boş alan” hayatın kendisi, tezahür etmiş tüm şeylerin fışkırdığı ama kendisi tezahür etmemiş olan Kaynak’tır.
Başka bir deyişle, doğa evrenin evrimsel dürtüsünün muhteşem bir ifadesidir, ama insanlar onun altından akmakta olan zekayla uyum içine girerlerse, bu dürtüyü çok daha yüksek ve hayret verici bir düzeyde ifade etmeleri de mümkün olabilir.