Hatice Yaşar

Mihemed Ronahî~ Salnameya Evînê(87)
û tu têyî ji wê de mîna ku xezalek tî dakeve çemekî nas tu têyî û bi lingê xwe yê xasî pê li dilê min dikî ~ Ve sen geliyorsun ordan Susuz bir ceylan gibi iniyorsun bilindik bir ırmağa Sen geliyorsun ve çıplak ayaklarınla Yüreğime basıyorsun.
Reklam
Yoksulluk uzaklaştırılmış ve sağlık kalmışsa, yaşlılık yaşamın çok iyi katlanabilir bir bölümü olabilir.
Can sıkıntısı yalnızca, duyusal ve toplumsal hazlardan başkalarını tanımamış, zihinlerini zenginleştirmemiş ve güçlerini geliştirmemiş olanlar içindir.
İnsan artık, bedensel ve zihinsel acılardan kurtulmuşsa, herhangi bir yerde, ister sarayda olsun isterse kulübede, esas olarak kendisinin de her yerde tattığı mutluluktan daha büyük, daha özel bir mutluluğun bulunduğu kuruntusuna kapılmaz.
Öfkeyi ya da nefreti sözcüklerle ya da jestlerle belli etmek yararsızdır, tehlikelidir, akıllıca değildir, gülünçtür, bayağıdır.
Reklam