Bir ömür diz çökebilir insan
öne eğik bir başla, soğuk bir türbenin eşiğinde
Bilinmez bir mezarda tanrıyı görebilir
değersiz birkaç bozuklukla inanabilir
bir caminin hücrelerinde çürüyebilir
mezar duaları okuyan bir ihtiyar gibi
İnce kirpiklerime yağıyordu
altın tozu gibi gözlerin senin
tenim senin ellerinin hissiyle sımsıcak
saçlarım senin soluklarında özgür
Yok öyle kuru kuru kadeşlik edebiyatı!
Ancak şu noktayı defalarca söylemiştim ki hümanizm, sınıfsal, ırksal ve ulusal sınırların yokluğuna inanmayı gerektirir. Eğer bugünkü şartlarda gündeme gelirse, şu anda var olan insanlık dışı çelişki ve çatışmaların gizlenmesinden başka bir işe yaramayacaktır.
Çünkü sömürgecilik, bir milletin bütün varlığını hedef alır. Bir toplumun bütün boyut ve sınıflarına saldırır. Emperyalizm, bir topluma girebilmek için o milletin içindeki bir üsse dayanır ve yapay bir dahili varlık ortaya koyar.
Evet sevmenin başlangıcıdır
gerçi belli değil yolun sonu
ben sonları düşünmüyorum artık
bu sevmenin kendisi güzeldir çünkü