Yasemin
@Yaseminkkc
Bir varmış bir yokmuş
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler yememe rağmen sonunda gözyaşlarımı tutamadım. Acımak akıcı, sürükleyici bir kitaptı. Bir günde bitirme nedenim de buydu. sıkmayan, gereksiz uzatmayan bir anlatımı var.
Kitapta öğretmen Zehra'nın, babasının günlüğünü okuyunca yıllarca inandığı şeylerin aslında kocaman bir yalan olduğunu öğrenmesi anlatılıyor. Bu süreçte önyargının ne kadar yıkıcı olabileceğine şahit oluyoruz. İnsan bazen hiç sorgulamadan inanıyor ve bunun bedeli ağır olabiliyor.
Zehra'la günlüğü okudukça, hayatta umutla bakan babası Mürşid'in yavaş yavaş karanlığa batmasına, umutsuzluğa sürüklenmesine , yaptığı yanlış tercihlerin hayatını nasıl etkilediğine , aile dediklerinin onu nasıl arkasından vurduğuna şahit oluyoruz
Derin duygusal analizler çok fazla olmasa da verdiği duygu güçlüydü. Babası Mürşid bana El Kızı kitabındaki Nazan’ı hatırlattı. Bazı şeyler çok açık olmasına rağmen fark edememesi, insanın olayın içindeyken ne kadar körleşebileceğini gösteriyor.
Genel olarak hem düşündüren hem de duygulandıran bir kitaptı. Okunmasını öneriyorum.
Reklam
Tatil yaptığı bir hafta içinde Baron’un, Edgar isimli çocuğu kullanarak annesini baştan çıkarmaya çalışmasını konu alıyor. Hikâyeyi büyük ölçüde Edgar’ın gözünden okuyoruz.
Kitabın en güçlü yanı, Edgar’ın iç dünyasının oldukça başarılı ve detaylı bir şekilde yansıtılmasıydı. Çocuğun hisleri, düşünceleri, kıskançlığı, kırgınlığı ve anlam veremediği yetişkin ilişkileri çok etkileyici işlenmiş. Konu aslında çok basit ancak yazarın Edgar’ın ruh hâlini bu kadar güçlü aktarabilmesi kitabı asıl etkileyici kılan unsur olmuş.
Ayrıca kitap oldukça sürükleyiciydi; kısa sürede merak uyandırıp kendini okutuyor. Sonunu da başarılı ve tatmin edici buldum. Genel olarak, basit görünen bir hikâyenin bir çocuğun gözünden ne kadar derin ve etkileyici anlatılabileceğini gösteren güzel bir kitaptı.
İnsanlığımı Yitirirken, gerçek adı Shūji Tsushima olan Osamu Dazai adı altında yazılmış bir eser. Yozo Oba’nın çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik hayatını anlatıyor. Depresyon, yalnızlık, sosyal anksiyete ve intihar gibi temalar işlenmiş.
Yozo karakteri, maskeli depresyona çok net bir örnek. Dışarıdan uyum sağlamaya çalışan, hatta zaman zaman neşeli görünen ama iç dünyasında tamamen çökmüş bir karakter. Bu da sosyal anksiyete ve depresyonun insanın hayatını nasıl derinden şekillendirdiğini açıkça gösteriyor.
Yozo’ya üzüldüm ama ondan çok, hayatını mahvettiği kadınlara daha çok üzüldüm. Kendi iç dünyasında kaybolmuş, hayatı adeta bir bataklığa dönüşmüş birinin, masum insanları da bu karanlığa çekmesi oldukça sarsıcıydı. Eğer bir kadına huzurlu bir ilişki veremeyeceksen, o kadından uzak durmalısın. Kendi hayatın zaten bataklık gibiyken, masum birini de o bataklığa çekmemelisin.
Kitap akıcı ve akılda kalıcıydı. Uzun uzun betimlemeler yoktu, derin duygusal anlatımlar da yoktu. Yine de çok kısa bir cümlede bile sayfalarca anlatılabilecek şeyler vardı. Az sözle çok şey anlatan, kısa ama etkili ideolojik düşünceler ve duygusal analizler barındırıyordu.
Okunması tavsiye ederim. Ama herkes için uygun olduğunu düşünmüyorum
Ayaşlı İbrahim’in dokuz odalı evinde kalan insanların günlük etkileşimlerini anlatan bir romandır. Eserde büyük olaylar yerine sıradan ilişkiler ve konuşmalar ön plandadır. Karakterler birbirlerini arkadan konuşur, küçük çıkar hesapları yapar ve özel hayatlar kulaktan kulağa aktarılır. Bu nedenle okurken zaman zaman dedikodu okuyormuş hissine kapılabilir, hatta bazı bölümlerde “Bundan bana ne?” diye düşünebilirsiniz.
Roman, duygusal derinliği yüksek olmayan, uzun betimlemelerden uzak ve günlük bir dille yazılmıştır. Olayları sürekli dışarıdan izler, karakterlerle güçlü bir empati kuramazsınız. Sanki yazar okuyucudan yalnızca bir gözlemci olmasını istemiştir. Bu anlatım biçimi bilinçli bir tercih gibi görünür; Esendal, apartman içindeki ilişkiler üzerinden toplumu küçük bir model olarak yansıtır.
Puan vermedi
Birbirinden bağımsız beş kısa hikaye ( olay)'den oluşuyor. Toplumun bazı kesimden insanların başından geçen olaya şahit oluyoruz. Etkileyici, trajik olaylar. Bana Lyon'a düğün kitabını hatırlattı.
Reklam