Tamam Petruşa, gitmen iyi olmuş. Görüyorsun kızmıyorum... neyse, -kahramanımız daha sevecen bir biçimde, uşağının omuzunu sıvazlıyor, ona gülümsüyordu,- biraz içmişsin namussuz... on kapiklik mi içtin? Seni düzenbaz! Ama hiç önemli değil; görüyorsun kızmıyorum... hiç kızgın değilim oğlum, hiç...
İyimserlikten ölesiye nefret ederim. Hayatın mahfolmasına gelince; gelişimi yarım kalmadıkça hiçbir hayat mahfolmaz. Bir insanın kişiliğini bozmak istiyorsan onu düzeltmeye çalış.