İnsan karmaşık bir mahluktur. İyinin içinde kötü, kötünün içinde iyi...Ne ruhumuz var ama... Mübarek, muharebe alanı gibi... Her an, her dakika iyiyle kötü, doğruyla yanlış, şefkatle nefret cenk etmekte...
Şahane bir aşk, harcanmış bir hayat demektir... Çünkü gerçek aşk, acımasız bir sarmaşık gibidir. Nasıl ki sarmaşıklar, sarıldıkları kocaman ağaçlar dahil etraftaki bütün bilgileri boğar, öldürürse aşk da kendinden başka hiçbir duygunun yaşamasına izin vermez. Aşkta başarının, mutluluğun ve ahlakın yeri yoktur. Sadece acı ve güzellik... Gitgide tümüyle acıya dönüşecek bir güzellik.
Öfke geçiciydi, taht kalıcı. Öfke, altın tahtı akılsız hükümdara mezar yapardı, doğru siyaset, akıllı padişahın adını tarihin sayfalarına altın harflerle yazdırırdı.