Bir söz vardır: "Nasıl bilirsin? Kendim gibi."
Biz başkalarını kendimiz gibi biliriz. Kendi kusurlarımızı görmek, başkalarının kusurlarını gözümüzde küçüktür. Aslında tam da bu sebeple, kendimizi onarmış, o kusurlardan arındırmaya başlamış oluruz. Çünkü başkalarında ki kusurları göremeyecek bir saflığa arınmaya ulaşmak, aslında o kusurların bizdeki köklerini ve uçlarını kurutmak anlamına gelir. Görmeyen kurtulur. Görmeyi sürdürdüğümüz sürece bilelim ki gördüğümüz o sey, bizim onarılması ve terbiye edilmesi gereken niteliğimizi ifşa eder.