Heyhat! Ne faydası var insan aklına idrakin,
İyiliğin yüreğe, marifetin ele,
Devlet âdeta yangın yerine dönmüşse
Ve ortalık geçilmiyorsa kötülükten?
...
Kanunsuzluk kanuna hükmediyor,
Yalanlar üzerine kurulu bir dünya büyüyor.
Kimi sürüleri gasp eder, kimi kadınları,
Kimiyse sunaktan kadehi, haç ile şamdanı,
Üstelik övünür durur da suçlarıyla yıllarca
Ne cezasını çeker ne kılına dokunulur.
Davacılar dayandı şimdi salonun kapısına,
Hakim de kuruldu yumuşak minderlere,
Bu arada büyüyor dalga dalga
Kalabalığın isyan dolu kargaşası.
Biri zilletten şiddetle şikâyet eder,
Suç ortaklarını şahit gösterir diğeri,
Suçlu! diye ilan edildiğini duyarsın lakin,
Tek dayanağı masumiyet olanların.
İşte böyle parçalıyor herkes birbirini,
Yok ediyor kendi kurulu düzenini;
Bizi doğruya götürecek sağduyu
Hal böyleyken nasıl gelişsin?
İyi niyetli bir adam da son kertede
Meyleder dalkavukluğa, rüşvetçiliğe,
Ceza veremeyen bir hâkim,
Sonunda ahbap olur mücrimle.
Sayfa 197 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları - Şansölye·Kitabı okudu