Yani hiç garaja gittin mi, onu bilmiyorum aslında. Orası memleket denen ekmeğin tam ortasından çıkarılmış ince bir dilim gibidir. Orada her şey olur, oraya herkes gelir. Herkesin yolu geçer oradan. Ama geceleri iklimi değişir oranın. Vahşileşir. Yorgun, kederli ve insanın içini sızlatan bir koku gibi siner gece tüm otogarın üstüne..
İlk önce sesini unuturmuşuz ölülerimizin. Öyle diyorlar. Büyük yalan bu. Hiç silinmedi sesi kulağımdan. Kokusu da. En çok kokusunu özledim. İnsan gibi değil, başka bir şey gibi, bir yer, bir zaman, bir duygu gibi kokuyordu babam..