Irene artık hiçbir şey düşünmemek, sadece yaşamak, kendini uyuşturmak ve ruhunu boş ve anlamsız uğraşlarla oyalamak istiyordu. evde olmaya da katlanamıyordu; dehşetten delirmemek için sokağa çıkması, insanların arasına karışması gerektiğini hissediyordu.