Şebnem Yelda

Her bedbaht gibi ben de bu basit nüktede bile bir merhametten, bir teselliden şüphe ettim: kendi kendime güvenimi o kadar kaybetmiştim.
Sayfa 27·Kitabı okudu
Reklam
Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle degil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil zarbedilmiş olur.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Ah bu aşk... Yarabbim, bütün kainatı, bütün varlıkları yarattın, pek, pek büyük bir harikadır... Fakat yalnız aşkı yaratmak onların hepsinden büyük, hepsinden mukaddes bir şeydir. Birbirini seven iki kalp için bütün dünya, bütün kainat nasıl birbirlerinden ibaret kalıyor. Bütün afetler, bütün musibetler onlar için nasıl etkisiz, hiç oluyor!
Sayfa 76·Kitabı okudu
Çiçekleri birkaç gün sulamazsan ne olurlar bilirsin. Yaprakları güçsüzleşir, ışığa doğru yükseleceklerine, kederli bir tavşanın kulakları gibi aşağı sarkıverirler. Işte o günden önceki yıllarda benim yaşantım, susuz kalmış bir bitkininki gibiydi, gecenin çiği bana ayakta kalabileceğim kadar besin vermişti, bunun dışında hiçbir katkı yoktu, ancak ayakta duracak gücüm kalmıştı.
Sayfa 113·Kitabı okudu
Ernesto'yu düşünüyor muydum? Kuşkusuz, aslında bundan başka bir şey yapmıyordum. Ama doğru terim 'düşünmek' değildi. Düşünmekten çok, onun için vardım , o benim içimde yaşıyordu, her hareketimde, her düşüncemde tek bir insandık.
Sayfa 118·Kitabı okudu
Reklam