Sevda, insanın içinde var olan bir duyguydu ve bu, bir kadında, bir arkadaşta, bir toprakta, bir çiçekte, bir kuşta, bir bakışta kendine uygun ortamı bulunca çimleniyordu.
"Bütün kötülemelere, küçümsemelere karşın Emine, gene bir yerde pırıltılı bir sevda duygusuydu. Durmadan kendini yenileyen, kendi kendine çiçekler açıp solan, karmaşık duygular içinde yapısını değiştiren bu sevda yalımı, tutulması güç bir tutku oluyordu kimi zaman."
Emine, Halil'in hayal düzenine düşmüş bir çiçekti.