Bir parça ekmek için onurunu satanla, onuru için aç kalan aynı koğuşta yaşar.
Koğuş’ta sabahlar geç gelirdi; umut, kapıdan içeri girmeye utanırdı.
Bence asıl ölmek, istenilmeyen bir dünyada yaşamaktır.
Yoksulluk bazen insanın midesinden önce vicdanını deler...
72. Koğuş
Ömrümde bir kez bile âşık olmadım. Oh, nasıl düşledim aşkı. Günler,geceler boyunca, ne kadar uzun zaman düşledim. Ama gönlüm, kapağı örtülüp kilitlenmiş, anahtarı yitmiş değerli bir piyano gibi tıpkı.
Üç Kız Kardeş