Yakup
@Ykup
Okumak ibtiladır, müptelalara selam olsun.
Şu anda okuduğu kitap
"Şeb'i yeldâyı müneccimle muvakkit ne bilir
Mübtelâ-yı gama sor kim geceler kaç saat"
Yılın en uzun gecesinin hangi gece olduğunu müneccimler ile takvim düzenleyenler asla bilemezler. Onun hangisi olduğunu ancak derdine müptelâ olmuş âşık bilir... :)
Yakup
Baki' nin muhteşem beyiti. İki cümle ile ne kadar uzun ve derin manaları anlatmış.
Güzel günler gelecek! Önümüz yaz.
Sayfa 118
Yakup
Ümitle, heyecanla bekliyoruz o günleri. Gelecek elbet er ya da geç.
İnsan!
Allah kulunu yaratırken bir avuc toprak sudan yaratmış ..
Yunus Emre'nin dediği gibi “Bir avuç toprak, biraz da suyum ben. Neyimle övüneyim, işte buyum ben.” keşke herkes senin gibi diyebilse demek geliyor içimden yunus emrenin dizelerini okurken !
Ve yine Hz.İmam Ali derki hiç bir şey insan kadar yükselip insan kadar alçalamaz ...Bu söze sonuna kadar katılıyorum !
Doğru dersin pirim etten kemikten olan insan bir avuc toprak bir avuc su ıle yoğrulan insan istediği zaman alcalıp istediği kadar yükselebiliyor .İnsan olmak erdemliktir insan olmanın erdemliğini taşıyabilen çok nadir demek istiyorum ..
İnsanlar o kadar alcalmış ki vicdanları körelmiş ki insan insan dediğine zulum eder olmus...
Hayatın gecim şartları mı insanları bu noktada körleştirdi insan olmaktan diyede düşünmüyor değilim fakat bir cevap bulamamak da belirsizleştiriyor düşüncelerimi...
İnsan kadar zalim varmı diyor içimdeki ses yine içimdeki ses insan oğlu kadar insan varmı diyor çelişkiler içinde sorular cevaplar halinde !
Ekiden dostluk vardı ölümüne sen dur sana gelen kurşunun önüne ben giderim ben ölürüm hesabı şimdi kim ölmüş kim kalmış belli değil...Birinin ekmeği olmasa cat kapı cekinmeden calar kapısını isterdi ekmeğim yetmedi senden alayımda ben yapınca veririm denilirdi şimdi kimse acmısın tokmusun diye sormuyor yettimi yetmedimi umurunda değil komşusu acken tok yatan misali ...Düğünler dernekler dostla olurdu insan gözü kapalı dosttuna anahtarını teslim ederdi aklına tek bir soru gelmeden kız cocuklarını gözü kapalı teslim eder di bir işi cıktığında ...
Annesi evde değilken okuldan gelen öğrenci komsunun kapısını calar hiç tereddüt etmeden güvenle kalırdı annesi gelene dek peki günümüzde cocuğunu bırakabilceği bir ev yada aile kaldı mı ?bırakın evini cocuğunu anahtarını teslim etmeyi
Yakup
İnsanın içini ısıtan güzel bir yazı olmuş. Yüreğinize sağlık hocam 🙏
zehir zemberek icimdeki duygularla uyandım yine sabahın karanlığında !
Kahvaltıdan önce sigaraya baslamak artık şart oldu tek dosttum elimde tuttuğum zehrini içime cektiğim sigaram oldu ! Bir yandan sitemlerim anlatamamanın hüznü bir yanda umutlarımın bir bir yok oluşu kaybettim artık inancımı aşka hayata dair ..
Kimseler bilmesin diye hüznümü çırpınmıyorum artık zaten işlemiş gözlerimin içine yüreğimin en derinine doluya koysam olmuyor boşa koysam almıyor misali kimin ne düşünceğinide boşverdim aslında ..
Kendin için yasa diyorum artık bundan sonra aslında kendi kendime teselliler veriyorum iç sesimle ...
Çaresizliğin dibine vuruyorum rotasını kaybetmiş denize düşmüş boğulmaya yüz tutmuş gemi misali battıkca batıyorum...Artık bir yerden sonra kendi kendimi teselli etmekten vazgeciyorum umursamazlığı görmemezlikten gelmeyi sırtıma hırka misali giyiyorum olmuyor iki gözüm içim içimi kemiriyor ifadeler anlamsız kalıyor tarif edemiyorum
Bir yangının içinde ne kadar kül olunursa bende o kadar yanıyorum !Dünya artık gözümde kerbela !
Yakup
Yüreğinize sağlık.🙏