"Övgüler eşliğinde karşıma çıktı; okudum ve anladım ki o övgüler yerli yerindeymiş."
Nora ile beraber dolaştım hayatlarını. Hugo kendi hayatları arasında nasıl dolaşmayı heyecanla bekliyor ise ben de Nora'nın hayatları arasında gezmeyi heyecanla bekledim. Nora ile bir şampiyon oldum, bir rock yıldızı, bir anne, bir buzul bilimcisi... Nora da hayatlarının için de ne aradığını bilmeyerek gezdi. İnsan gezerken öğrenir ya Nora da hayatları arasında gezerken öğrendi. "Sorun pişmalığın kendisi. Büzüşmemize, kuruyup kalmamıza, kendimizin ve bütün insanlığın en büyük düşmanı olduğumuzu hissetmemize neden olan, pişmanlığın ta kendisi ( 271 syf).."
Pişmalıklarımız da sonucunu bilemediğimiz bir seçenekler bizler için. Yazar benim kulağıma böyle fısıldadı. Ve bir kaç şey daha fısıldadı;
Mutluluk anlamın olmasın dedi, mutlu olamadığında anlamını kaybettiğin için mutsuz olur daha da çıkmasa girersin dedi.
Duygular her yerde vardır. Pişman olduğun hayatta olacağı gibi var olduğun hayatta da yaşayabilirsin; belki biraz hafif belki biraz yoğun.
Aslında bir basit seçenek bile hayatında yeni bir çok dal çıkarır....