Hayır Elif, yalnız değilsin. Kendi doğruların, yetiştirdigin bir kariyerin, ciceklendirdiğin bir karakterin var ve ne olursa olsun onlar hep seninle birlikte olacak. Ne zaman ben yalnızım hissine kapilirsan aç kollarını kendine sarıl. Ne kadar yalnız olmadığını göreceksin aslında. Bahsettiğin yalnızlık yanındaki insanların sayıca azlığı ise eğer bazen sadece diğer insanlarla yollarimjz az kesişir. Bu biz de yanda bir baskasinda sorun oldugu anlamına gelmez. Sen içinde beslediğin, oyunlar oynadığın, renkli kıyafetler giydirdiğin minik Elif'le yetiştirdiğin doğru, dürüst, çalışkan, ayakları yere sağlam basan Eliflesin hep. Yani aslında hiçbir zaman yalnız olmadın olmayacaksın.
Yalnızlığımı seçilmiş yalnızlık sanıyordum ama şimdi fark ediyorum ki bu yalnızlığı ben seçmedim kimse beni secmedigi için yalnız kalmışım. İnsan sevindigi bir haberi aldığında hastaneden çıktığında ne bilim bir kahve içmek istediğinde bir sarilmak istediğinde başucunda birini arıyormuş. Bu kadar yalnız olmak kendini yalnız bıraktırmak hiç de doğru bir şey değilmiş