Allah'ın yarattıklarından kesilip onlardan müstağni oluverdin mi o esnada sana buyurur bir buyuran: "Allah seni merhameti ile kuşatsın, hevâyı alsın da atsın göğsünden." Hevândan da müstağni oluverdin mi seslenir sanki bir ses yeniden: "Allah'ın merhameti kendine yoldaş olan kişi... İraden çıksın gitsin içinden, arzuların da terk etsin seni." İrade denen bir şey kalmadığı zaman sende, duyulur içinde bir ses daha: "Allah'ın rahmetini azık edinen kişi... Diriltsin Allah seni. Hayy kılsın ebeden. Yok o ebedî hayattan sonra ölüm, ölüm yok ki bir daha."