Ülkeyi hiç bu kadar mutsuz görmemiştim. Mutsuz ve gergin. Kibrit çaksanız alev alacak herkes. Hayat şartları çok ağırlaştı. Yoksulluk çok arttı. Zenginler daha da zenginleşti ve sayıları azaldı; fakirler daha da fakirleşti ve sayıları hiç olmadığı kadar arttı.
Robinson Crusoe gibi ıssız bir adaya düştüğümüz takdirde, başımıza gelen bu felaketten sonra koptuğumuz şeylere duyduğumuz özlem ne işe yarar ki eğer zihnimizi çalıştırarak çözüm peşinde olmazsak