Yunus Emre Uyar
@Yunus055
35 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sait Faik’in öykücülüğünde beni en çok rahatsız eden, İstanbul’da Türk’ün azınlık olduğu izlenimini uyandırması. Öyle ki toplumu edebiyat yoluyla tanımaya çalışan bir yabancıya onun öykülerini okutsanız İstanbul’un Türk ülkesi olduğunu çıkarmakta zorlanır. Buna rağmen Sait Faik, bir öyküsünde bir Türk halk ozanının bağlama çalışında sanki bir uçaktan tüm Türk ülkesini görür. Ona göre ozanın sesi; çıkarcı politikacının, âdi romanın, çirkin sesli radyonun, gazete dedikodusunun vb. gürültüsünden işitilmeyen bir musikidir. Hakikat denilen şeyin aslı belki de ozanın söylediğindedir, bilgi kavaldan çıkan sestedir.
Eğilen doğrulur, öğüdüne uyanların eğilme kırıl öğüdünü tutanları anlaması zor. Tıpkı bu kurgunun kahramanlarını anlamanın herkesin harcı olmadığı gibi. Böyle dediğime bakmayın, ben de onları anlayacak türden sayılmam. Bir haksızlık karşısında yapabileceği en iyi şeyin hak aramak olduğuna iman etmiş bir adamın mesela müdürün karşısına dikilmesi vb. başlı başına bir duruş sergileme hadisesidir. Bu tavır metnin âdeta leitmotivi olur ve sürekli bir yer değiştirme hâlindeki kahramanımızın her yeni yolculuğunun çıkış noktası budur. Ben böyle bir insan olamadım. Yüreğim kaldırmaz böylesini.
