Gün olur toprak uyanır ağaç uyanır uyanır böcekler
Sarı bozkır titrer çıplak dağlar yeşerir gök yıkanır kirli dumanlardan
Şu coşar deniz kabarır canlanır ölü şehirler
Yemyeşil bir rüzgâr eser yıldızlar arasından.
Tüm İnsanlara
Yarın,
Ya da öbürgün,
Yine bir araya
Gelmeyecek miyiz?
Bugün,
Niçin uzaklaşmayı
Yeğlemekteyiz?
Niçin kavgaya,
Niçin kopmaya,
Niçin niçin ayrılmaya
Yönelik bir girişim içindeyiz?
Neyin savaşını vermekteyiz,
Hiç düşündük mü?
İnsanlardan
Toplumlara sıçrayan;
Dostlukları yaralıyan,
Ve yakınlaşmaları
Tümden uzaklaştıran,
Bu anlamsız
Bu karanlık,
Bu hırçın didişme
Hiç biter mi sanıyorsun?
İçtenlikle inan ki,
Sevileri kucaklayan,
Esenliklere açılan
Köprüleri yıktık da
Ne oldu sanki?