Önüne geçmek mümkün olmayan işlerde telaş ve heyecan göstermek çocukluktur.
Zira eğer hayat bir saçmalıktan ibaretse ve ben de zekice olan şeylere sevgi duyuyorsam, bu durumda yaşamı yok etmemiz gerekirdi.
Yaşamak, yaşamın bana oynanan aptal bir şaka olduğunu bildiğim halde yine de yaşamaktır; yıkanmak, giyinmek, yemek yemek, konuşmak, hatta kitap yazmak…
Her şey gerçekten boş! Doğmamış olana ne mutlu! Ölüm yaşamdan çok daha iyi, bu yaşamdan kurtulmak gerek.